آن را حل و دفع مىنمايد . از اين دارو مىتوان روزانه 5 تا 6 نخود تجويز كرد . در نسخه‌اى آمده است كه طبخ گوشت جوجه كبوتر در روغن كنجد ( بدون آب و نمك ) و صرف آن موجب خرد كردن سنگ مثانه و اخراج آن مىشود . همچنين ذكر شده است كه خاكستر سوخته سرگين كبوتر دافع سنگ مىباشد . ابن سينا معجون مسرويطوس و سقمونيا را بسيار مفيد ياد كرده و نيز نوشته است كه جوجه‌تيغى ( خارپشت ) و خراطين ( نوعى كرم ) خشك شده دفع سنگ مىنمايند . شيخ الرئيس و برخى از ديگر پزشكان گذشته استفاده از « غبار شيشه » را سفارش نموده‌اند . بدين‌ترتيب كه شيشه را در آتش گداخته و در آب باقلا فروبرند و اين عمل را چند بار تكرار نموده و سپس از آن آب بنوشند . هرگاه برگ پنيرك را پخته و با انگبين و روغن گاو به مقدار بسيار در چند روز همراه با خوراك به بيمار دهند سنگ را لغزانيده و بيرون مىآورد . تخم پنيرك كوبيده ، آميخته با عسل همين اثر را خواهد داشت . همچنين است لعاب خطمى و تخم آنكه ضمنا زخم را بهبود بخشيده و مصلح مىباشد . نسخ ديگرى كه از گذشتگان مانده است عبارتست از خون خشك كرده ميش با خاكستر پوسته تخم‌مرغى كه تازه جوجه از آن بيرون آمده باشد . همچنين است محلول خاكستر چوب تاك در آب خنك و صرف آن به صورت ناشتا . چنانچه تخم كرفس كوهى ، تخم كرفس ، مغز تخم خيار ، انيسون ، سلخه ، سنبل ، دارچين و سياهدانه را به مقدار مساوى از هريك كوبيده و بياميزند و تا حد يك مثقال از آن را به مدت يك ماه همراه با آب كرفس ميل كنند سنگ را دفع مىنمايد . اينجانب تصرفاتى در اين داروها نموده و مورد استفاده قرار داده‌ام كه در حل سنگ اگزالات بسيار مؤثر واقع شده است . توصيه ديگر نوشيدن آب ترب به ميزان يك تا دو استكان در هر بامداد است كه دفع سنگ اورات را از بدن خواهد نمود و كرارا مورد آزمايش اينجانب قرار گرفته است . يكى از نسخ قديمى براى دفع سنگ كليه حب البلسان سوده و روغن نخودسياه